Florian Bogacki
Biografia
Florian Bogacki, urodzony 2 stycznia 1930 roku w Czudcu (Powiat Strzyżów, Podkarpacie), to wybitny polski oficer, którego kariera wojskowa sięga ponad czterech dekad. Po ukończeniu Oficerskiej Szkoły Piechoty nr 2 w Jeleniej Górze w 1948 roku, Bogacki szybko awansował na stanowiska dowódcy plutonów. Jego kolejne lata to usługa w sztabach i jednostkach piechoty - od 45. Pułku Piechoty we Siedlcach aż po 24. Dywizję Piechoty w Zambrowie, gdzie pełnił funkcję pomocnika szefa Wydziału II.
W latach 1952-1955 uczestniczył w programie fakultetu ogólnowojskowego Akademii Sztabu Generalnego im. gen. broni Karola Świerczewskiego, co było dla niego ważnym krokiem rozwojowym. Następnie objął stanowisko szefa sztabu 26. Pułku Piechoty oraz pracował nad racjonalizacją i wynalazczością w sztabie Wojskowego Okręgu Warszawskiego. W 1961 roku ruszył do Leningradu na Wyższy Kurs Akademicki, a po jego ukończeniu wrócił jako szef Wydziału I Operacyjnego w Warszawskim Okręgu Wojskowym.
W latach 1967-1970 pełnił służbę jako attaché wojskowy, morski i lotniczy w Helsinki, co otworzyło mu nowe perspektywy międzynarodowej współpracy. Po powrocie do Polski pracował w Zarządzie II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, a następnie jako szef sztabu - zastępca dowódcy 6. Pomorskiej Dywizji Powietrznodesantowej w Krakowie. W 1973 roku ruszył do Moskwy na Wojskową Akademię Sztabu Generalnego, by po jej ukończeniu objąć stanowisko szefa Oddziału I Operacyjnego Warszawskiego Okręgu Wojskowego.
Kulminacją kariery Bogackiego był okres od 1976 do 1978 roku, kiedy to dowodził 12. Dywizji Zmechanizowanej im. Armii Ludowej w Szczecinie. Dalsze lata to praca w Departamencie Kadr MON oraz rola głównego specjalisty w Zarządzie I Operacyjnym Sztabu Generalnego. W1982 r. ukończył Kurs Operacyjno-Strategiczny w Akademii Wojskowej Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRS. Do 1991 r. pełnił funkcję zastępcy szefa Inspekcji Sił Zbrojnych, a następnie został zwolniony ze służby z powodu ukończenia 60. roku życia. Zmarł 21 kwietnia 2005 roku i został pochowany na Powązkach we wyjątkowo odbytnym miejscu - kwaterze G-1-61.