Jan Huss

Jan Huss, urodzony 28 grudnia 1903 roku w Czudcu, był synem robotnika folwarcznego Kazimierza. Do 1918 roku ukończył szkołę podstawową, a następnie został ślusarzem. Od 1922 roku pracował jako czeladnik ślusarski w fabryce maszyn i odlewni żelaza w Rzeszowie, a później w warsztatach PKP w Stryju i we Lwowie. W latach 1923-1925 pracował w warsztatach PKP w Stryju, a następnie odbył służbę wojskową. Działał aktywnie w Związku Zawodowym Kolejarów (ZZK), gdzie był mężem zaufania oraz członkiem Zarządów sekcji mechanicznej i koła we Lwowie. Jego zaangażowanie w wyzwania gospodarcze i społeczne czyniły go ważną postacią w środowisku robotniczym. Po zajęciu wschodniej Polski przez ZSRR w 1939 roku, Huss kierował grupą montażową w zakładach mechanicznych i administracji kolei, pozostając na kolei we Lwowie do początku 1944 roku. W lutym 1944 roku, obawiając się aresztowania, ukrywał się w rodzinnych stronach. Po lipcu 1944 roku wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej (PPR), został kierownikiem Wydziału Zawodowego Komitetu Wojewódzkiego PPR, a następnie członkiem Komitetu Organizacyjnego Związków Zawodowych. W 1945 roku został wybrany sekretarzem Okręgowej Rady Związków Zawodowych. W latach 1945-1948 pełnił funkcję wiceprezydenta Rzeszowa, a w 1948-1950 został jego prezydentem. Był także członkiem egzekutywy Komitetu Miejskiego PPR/PZPR oraz naczelnikiem Wydziału X WUBP w Rzeszowie. W 1949 roku ukończył Państwowe Studium Administracyjne w Rzeszowie. Po 1950 roku zajmował kierownicze stanowiska w budownictwie, a od 1960 do 1971 roku był przewodnicącący Wojewódzkiej Rady Związków Zawodowych w Rzeszowie.

Huss otrzymał liczne odznaczenia, w tym Order Sztandaru Pracy I i II klasy oraz Złoty Krzyż Zasługi. Zmarł 25 stycznia 1972 roku w Rzeszowie i został pochowany na cmentarzu komunalnym Pobitno.